როგორ ავირჩიოთ ფეხბურთის აკადემია

აკადემიის არჩევისას მშობელი ჩვეულებრივ სამ რამეს უყურებს: ფასს, მანძილს სახლიდან და იმას, რამდენი ტურნირი აქვს მოგებული. პირველი ორი ლოგიკურია. მესამე — ყველაზე სუსტი კრიტერიუმია, რაც არსებობს.

ბავშვთა ტურნირს, როგორც წესი, ის გუნდი იგებს, სადაც ორი-სამი ფიზიკურად უფრო განვითარებული ბავშვია. ეს არაფერს ამბობს იმაზე, როგორ ავითარებენ იქ დანარჩენ თხუთმეტს — და თქვენი შვილი სწორედ ამ თხუთმეტში იქნება.

უკეთესი გზაა ერთხელ დაესწროთ ვარჯიშს და შვიდი რამ დააკვირდეთ.

1. რამდენი ბავშვია ერთ მწვრთნელზე

ეს ერთადერთი ციფრია, რომელიც კარისკენ შესვლისთანავე ჩანს. რაც მეტი ბავშვია ერთ მწვრთნელზე, მით ნაკლებ ყურადღებას იღებს თითოეული და მით მეტ დროს ატარებს ლოდინში.

ზუსტი ნორმა არ არსებობს — ის ასაკზეც არის დამოკიდებული და სავარჯიშოს ტიპზეც. მაგრამ თუ ერთი მწვრთნელი ოცდაათ ბავშვს უძღვება, ეს ვარჯიში აღარ არის; ეს ზედამხედველობაა.

2. რამდენ ხანს დგას ბავშვი უმოძრაოდ

აიღეთ ტელეფონი და უბრალოდ დააკვირდით ერთ ბავშვს ხუთი წუთის განმავლობაში. რამდენ წამს ატარებს რიგში, სანამ მასზე რიგი მოვა?

კარგ ვარჯიშზე ბავშვი თითქმის მუდმივად მოძრაობს. თუ სავარჯიშო ისეა აწყობილი, რომ ერთი აკეთებს და თოთხმეტი უყურებს, პრობლემა სავარჯიშოშია, არა ბავშვებში.

3. რამდენჯერ ეხება ბურთს

ეს წინა პუნქტის გაგრძელებაა, მაგრამ ცალკე ღირს დაკვირვება. ბურთთან შეხების რაოდენობა — არა გატანილი გოლი — არის ის, რაზეც ტექნიკა შენდება.

თუ ჯგუფში თხუთმეტი ბავშვია და ორი ბურთი, დათვალეთ, რამდენჯერ მოხვდება ბურთი თქვენს შვილთან ერთი წუთის განმავლობაში. პასუხი ხშირად გასაოცრად დაბალია.

4. როგორ ესაუბრება მწვრთნელი შეცდომაზე

ეს ყველაზე მნიშვნელოვანი პუნქტია და ყველაზე მარტივად შესამჩნევი.

დაელოდეთ მომენტს, როცა ბავშვი შეცდება — ბურთს დაკარგავს, პასს არასწორად გადასცემს. მოუსმინეთ, რას ეუბნება მწვრთნელი. კარგი მწვრთნელი იტყვის, რა უნდა გაეკეთებინა („შემდეგ ჯერზე ჯერ თავი ასწიე"). სუსტი მწვრთნელი იტყვის, რა გააკეთა ცუდად („რას აკეთებ?").

პირველი ასწავლის. მეორე უბრალოდ აფასებს. იგივე წესი მშობელზეც ვრცელდება — მატჩის შემდეგ ნათქვამი ხშირად უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე თვით მატჩი.

5. რა ხდება ყველაზე სუსტ ბავშვთან

ყოველ ჯგუფში არის ბავშვი, რომელსაც ყველაზე მეტად უჭირს. ის თქვენი მთავარი ინდიკატორია.

თუ ის ვარჯიშში ისევე არის ჩართული, როგორც დანარჩენები — თუ მას ეხმარებიან და არ ტოვებენ სავარჯიშოს გარეთ — ეს იმას ნიშნავს, რომ ამ აკადემიაში ბავშვს ავითარებენ და არა ფილტრავენ.

6. მოედანი, ინვენტარი, უსაფრთხოება

აქ ლამაზი მოედანი არ არის საკითხი. საკითხია ის, უსაფრთხოა თუ არა: არის თუ არა ბადეები, კარი მყარად დგას თუ არა, ბურთები ასაკის შესაბამისი ზომისაა თუ არა.

ცალკე იკითხეთ, რა ხდება ტრავმის შემთხვევაში — ვინ არის ადგილზე, როგორ გატყობინებთ, სად მიდის ბავშვი.

7. როგორ ესაუბრებიან მშობელს

თუ პირველივე საუბარზე ეუბნებიან, რომ თქვენს შვილს დიდი მომავალი აქვს — ეს კარგი ნიშანი არ არის. კარგი აკადემია ექვსი წლის ბავშვის მომავალზე დაპირებას არ იძლევა.

ისიც შეამოწმეთ, არსებობს თუ არა რაიმე რეგულარული უკუკავშირი: სეზონში ერთხელ მაინც უნდა გითხრათ, რაზე მუშაობს თქვენი შვილი და რა შეიცვალა.

რას ნიშნავს ლიცენზია და რას — არა

ევროპულ სისტემაში სამწვრთნელო ლიცენზიები საფეხურებრივია და მათი მინიჭება ეროვნული ფედერაციის გავლით ხდება. ლიცენზია იმას ნიშნავს, რომ მწვრთნელმა გარკვეული სასწავლო კურსი გაიარა.

რას არ ნიშნავს: რომ ის აუცილებლად კარგად მუშაობს ექვსი წლის ბავშვებთან. ლიცენზია საწყისი ფილტრია, არა გარანტია — მწვრთნელის რეალური როლი აკადემიაში ბევრად უფრო ფართოა. ამიტომაა, რომ ვარჯიშზე დასწრება ყველა დოკუმენტზე მეტს გეუბნებათ.

სამი პასუხი, რომელმაც უნდა შეგაშფოთოთ

• „ვარჯიშზე დასწრება არ შეიძლება." გამონაკლისები არსებობს — მაგრამ თუ საერთოდ არასდროს შეიძლება, ეს კითხვას ბადებს.
• „თქვენი შვილი ვარსკვლავი გახდება." ექვსი წლის ბავშვზე ასეთი დაპირება პროფესიული შეფასება არ არის.
• „ჩვენ ყველა ტურნირს ვიგებთ." როცა ეს პირველი არგუმენტია, ჰკითხეთ, რამდენი ბავშვი თამაშობს იმ ტურნირებზე რეალურად.

რას ნიშნავს ეს საქართველოსთვის

მშობლისთვის. ერთი ვარჯიშის დათვალიერება მთელ საიტზე მოძიებულ ინფორმაციაზე მეტს გეტყვით. ორ-სამ აკადემიაში მისვლა ერთ კვირაში სავსებით რეალურია.

მოთამაშისთვის. თუ უკვე ვარჯიშობ და მწვრთნელი შეცდომაზე გიხსნის, რა უნდა გაგეკეთებინა — კარგ ადგილას ხარ, თუნდაც გუნდი აგებდეს.

მწვრთნელისთვის. მშობელი, რომელიც ვარჯიშზე მოდის და აკვირდება, ხელისშემშლელი არ არის. ის თქვენი მომავალი მოკავშირეა — თუ დაინახავს, რას აკეთებთ და რატომ.