ათი კითხვა, რომელიც მწვრთნელს პირველ დღეს უნდა დაუსვათ

აკადემიის საიტზე ყველაფერი კარგად წერია. ვარჯიშზე ერთი მისვლა ბევრად მეტს გეუბნებათ — მაგრამ ერთი საუბარი მწვრთნელთან ისეთ რამეს ააშკარავებს, რასაც დაკვირვება ვერ დაინახავს.

ქვემოთ ათი კითხვაა. თითოეულთან წერია, რას გეუბნებათ პასუხი — რადგან ხშირად მთავარი ის კი არ არის, რას გპასუხობენ, არამედ როგორ.

ჯგუფსა და ვარჯიშზე

1. რამდენი ბავშვია ჯგუფში და რამდენი მწვრთნელი მუშაობს მათთან?
ეს ერთადერთი ციფრია, რომელიც პირდაპირ განსაზღვრავს, რამდენ ყურადღებას მიიღებს თქვენი შვილი. თუ პასუხი ბუნდოვანია — „დამოკიდებულია" — ჰკითხეთ კონკრეტულ დღეზე.

2. როგორ გამოიყურება ჩვეულებრივი ვარჯიში?
კარგი პასუხი კონკრეტულია: გახურება, სამუშაო ნაწილი, თამაში. თუ პასუხი „ვვარჯიშობთ და ვთამაშობთ"-ია, სავარაუდოდ სტრუქტურა არც არსებობს.

3. რამდენ ხანს თამაშობენ ბავშვები ვარჯიშის განმავლობაში?
ამ ასაკში თამაში ვარჯიშის დიდი ნაწილი უნდა იყოს, არა ჯილდო ბოლოს. თუ თამაში მხოლოდ ბოლო ხუთი წუთია, ეს კითხვას ბადებს.

4. რა ხდება, თუ ბავშვი ვარჯიშს გააცდენს?
პასუხი გეტყვით, როგორი კულტურაა — მოსალოდნელია მკაცრი მიდგომა თუ გაგება. სწორი პასუხი არ არსებობს; მთავარია, წინასწარ იცოდეთ.

ბავშვზე ინდივიდუალურად

5. როგორ გამიგებთ, რაზე მუშაობს ჩემი შვილი?
თუ პასუხია „მოდით და ნახეთ" — ეს არასაკმარისია. კარგ აკადემიას რაღაც ფორმა აქვს: სეზონური საუბარი, მოკლე შეფასება, თუნდაც ხუთწუთიანი განხილვა. სასურველია, პასუხი ექვსი საბაზისო უნარიდან ერთ-ერთს ასახელებდეს და არა „ზოგადად ტექნიკას".

6. რას აკეთებთ იმ ბავშვთან, ვისაც ყველაზე მეტად უჭირს?
ეს ალბათ ყველაზე გამომჟღავნებელი კითხვაა. პასუხი გეტყვით, ავითარებენ იქ ბავშვებს თუ ფილტრავენ.

7. ცვლით თუ არა პოზიციებს?
თუ პასუხია „თითოეულს თავისი პოზიცია აქვს" ექვსი-შვიდი წლის ჯგუფში — ეს განვითარების თვალსაზრისით შემზღუდველია.

ორგანიზაციაზე

8. რა შედის საფასურში და რა — არა?
ფორმა, ტურნირები, ბანაკი, ზაფხულის თვეები. ეს კითხვა წლის ბოლოს ბევრ გაუგებრობას აჩერებს.

9. რა ხდება ტრავმის შემთხვევაში?
ვინ არის ადგილზე, როგორ გატყობინებენ, აქვთ თუ არა პირველადი დახმარების საშუალებები. მშრალი ორგანიზაციული კითხვაა, მაგრამ პასუხი ბევრს ამბობს.

10. შემიძლია თუ არა ვარჯიშზე დასწრება?
ზოგიერთი აკადემია მშობლებს ვარჯიშზე არ უშვებს — ხშირად სწორი მიზეზით, რადგან ბავშვები მშობლის თანდასწრებით სხვანაირად იქცევიან. მაგრამ თუ პასუხი კატეგორიული „არასდროს"-ია, ჰკითხეთ, არსებობს თუ არა ღია ვარჯიშის დღეები.

რას გეუბნებათ პასუხის ტონი

კითხვების შინაარსზე მეტს ხშირად რეაქცია ამბობს.

მწვრთნელი, რომელიც კითხვებს მშვიდად პასუხობს და ზოგზე ამბობს „ეს კარგი კითხვაა, გადავამოწმებ" — ჩვეულებრივ იმის ნიშანია, რომ საკუთარ საქმეს ნათლად ხედავს.

მწვრთნელი, რომელიც კითხვებზე გაღიზიანდება, ხშირად იმ გარემოშიც ასე იქცევა, სადაც ბავშვი შეცდომას უშვებს. მწვრთნელის როლი ევროპულ აკადემიებში სწორედ ამიტომ გასცდა ვარჯიშის ჩატარებას.

სამი პასუხი, რომელმაც უნდა შეგაშფოთოთ

• „თქვენი შვილი ვარსკვლავი გახდება." ექვსი წლის ბავშვზე ასეთი დაპირება პროფესიული შეფასება არ არის.
• „ჩვენთან ყველა ტურნირს ვიგებთ." როცა ეს პირველი არგუმენტია, დანარჩენზე კითხვები დარჩა.
• „ეს კითხვები არ არის თქვენი საქმე." ბავშვის ვარჯიში ზუსტად მშობლის საქმეა.

რას ნიშნავს ეს საქართველოსთვის

მშობლისთვის. ათივე კითხვა ერთ საუბარში ეტევა. ჩაიწერეთ ტელეფონში და შეხვედრაზე წაიღეთ — უხერხული არაფერია.

მოთამაშისთვის. თუ უკვე ვარჯიშობ, მე-5 კითხვა შენც შეგიძლია დასვა: „რაზე უნდა ვიმუშაო ამ თვეში?". პასუხი ხშირად ვარჯიშზე მეტს გაძლევს.

მწვრთნელისთვის. თუ ამ ათ კითხვაზე პასუხი წინასწარ გაქვთ მომზადებული, პირველივე შეხვედრა თქვენს სასარგებლოდ მუშაობს. მშობელი, რომელსაც პასუხები აქვს, ნაკლებად ერევა.